InstagramYoutubeFacebook
14
Gród w Skarszewach istniał w okresie VIII do XIII w. Usytuowany na Zamkowej Górze na stromym cyplu wału morenowego w zakolu rzeki Wietcisy, która tworzyła tu nieprzebyte bagna i rozlewiska. Grodzisko o kształcie zbliżonym do prostokąta i rozmiarach 60 x 130 m od strony miasta oddzielone było prawdopodobnie wałem i rowem. Na tym to terenie Joannici wznieśli gotycki zamek, później zwany Zamkiem Wysokim. Późniejsze budowle Zamku Średniego zatarły całkowicie ślady pierwotnego grodu. Pierwszą budowlę z cegły, prawdopodobnie miejscowego pochodzenia, wznieśli Joannicl na terenie skarszewskiego grodu już w początkach XIII w. Pozostałości Zamku Wysockiego z gotyckimi sklepieniami piwnic i parterową częścią murów, w których są fragmenty renesansowych obramowań drzwi i okien, pokryto w XIX wieku dachem i przystosowano pierwotnie na magazyn solny, następnie na młyn-kaszarnię, a obecnie na magazyny i mieszkania. Nadwątlone czasem, wojnami a zwłaszcza eksploatacją w XIXw. Zamek Wysoki był rezydencją wojewodów pomorskich, często gościli w nim królowie i dygnitarze I Rzeczypospolitej. Na wysokości trzech metrów od strony północnej i południowej od zewnętrznej ściany murów wmurowali Krzyżacy dwa duże kamienie polne na znak zwyoięstwa nad wojskami husyckimi, które w 1433 roku zajmowały miasto i zamek. Zamek Wysoki łączył się prawdopodobnie podziemnym gankiem z farą. Otaczające Zamek Wysoki mury i baszty nie zachowały się.
opismapaqrcode
opismapaqrcode
opismapaqrcode
opismapaqrcode
opismapaqrcode
opismapaqrcode
Kościół Farny św.Michała wybudowano na początku XIII wieku, początkowo była to mała budowla kamienna. Pod koniec XIV w. obudowano go cegłą. Od strony zachodniej znajdowało się wejście. Po obu jego stronach stały ośmioboczne wieże, z których zachowała się Mała Wieża od strony północnej. W zakrystii zachowało się sklepienie kolebkowe z XVII w. Według przekazów znajdowało się tu zejście do podziemi, połączonych prawdopodobnie gankiem podziemnym z zamkiem. Z chwilą przyznania podzamczu prawa składu w 1274 r. przystąpiono do budowy kościoła większego ,dzisiejszego prezbiterium.Budowę nawy głównej rozpoczęli prawdopodobnie mieszczanie po 1520 r. Także w tym czasie przystąpili do budowy potężnej wieży. Po 1570 r. przerwano budowę wieży, której już nigdy nie wykończono. Mury mają 4 m szerokości u podstawy, a wyżej 2 m.  Dopiero pod koniec XV w. dobudowano nawy boczne, a na początku XVI w. od strony południowej kaplicę z bocznym wejściem. W podziemiach  kaplicy znajduje się głęboka krypta grzebalna z pięknym gotyckim sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Boczne wejście po konserwacji w 1868 r. zamurowano.Obecnie gotycki, ceglany,trzynawowy o układzie halowym kościół farny ma następujące wymiary; długość wewnętrzna - 39,80 m,długość zewnętrzna - powyżej 48 m, szerokość trzech naw - 17,90 m, wysokość naw -.10,75 m.Górne partie wieży grożące zawaleniem po 1868 r. rozebrano, a na pozostawionej części dobudowano z cegły nową wieżę. Pożar kościoła w 1712 r. dokonał ogromnego spustoszenia. Spłonęło wszystko, runęły sklepinia. Jeszcze dziś można dostrzec pozostałości tego pożaru - poczerniałe mury, fragmenty sklepień ponad sufitem, nadpalone drzwi do zakrystii.Warto zwrócić uwagę na gotyckie portale głównego wejścia i w prezbiterium - w wejściu do zakrystii. Na zewnątrz wzmacniają mury masywne przypory ,skarpy, które tak jak gotyckie okna,oraz geometryczne wzory z tzw. zendrówki dodają uroku tej budowli. Skarszewska fara ma wystrój barokowy i rokokowy z lat od 1714 do końca XVIII w. Na zewnątrz kościoła znajduje się barokowa figura Św. Jana Nemomucena z połowy XVIII w.umieszczona na ścienie szczytowej kaplicy oraz krzyż z początków XVIII w. umieszony w zamurowanym oknie absydy.
opismapaqrcode
opismapaqrcode
opismapaqrcode
opismapaqrcode
opismapaqrcode
opismapaqrcode
Zamek w  został zbudowany przez Krzyżaków. Początek jego budowy przypada na rok 1283. Usytuowany przy wysokiej krawędzi doliny Wisły i ujściowego odcinka doliny Wierzycy.Prawa miejskie uzyskał Gniew w 1297 roku. W roku 1464 został zdobyty przez wojska Kazimierza Jagiellończyka. W czasie wojny szwedzko-polskiej w roku 1626 zajęli go Szwedzi, którzy ponownie w latach 1655-1656 opanowali zamek i miasto. Zamek został zniszczony. W latach 1667-1696 godność starosty pełnił tu JanIII Sobieski. W tym okresie zbudowano obok zamku osobną rezydencję. Budynek ten zwany jest dziś „Pałacem Marysieńki”. W okresie XVII-XVIII wieku zamek był kilkakrotnie przebudowywany. Po zakończeniu I wojny światowej wraz z miastem znalazł się na terenie nowo powstałego państwa polskiego. W lipcu 1921 roku zamek spłonął. Prawdopodobnie ktoś podpalił celowo. Zamek miał drewnianą konstrukcję dachu i drewniane stropy,które paliły się jak pochodnie. Kompletnemu zniszczeniu uległy trzy skrzydła zamku, ocalało tylko skrzydło południowe.Dziś stanowił własność Skarbu Państwa.W okresie okupacji Niemcy utworzyli obóz przejściowy dla jeńców. Po wojnie zamek jako ruina przekazany do konserwacji. W roku 1969 ukończono budowę dachu i korony murów.Teraz odbudowane pomieszczenia adaptowano na cele socjalno-kulturalne. W skrzydle południowym znalazły się: sala koncertowa, pokoje gościnne, biblioteka i część gastronomiczna.
opismapaqrcode
opismapaqrcode