Zamek Książąt Pomorskich w Słupsku

To dawna rezydencja książęcego rodu Gryfitów, zbudowana na początku XVI wieku w stylu gotyckim przez księcia Bogusława X. Wcześniej mieszczanie sprzeciwiali się budowie zamku, jednak wzmocniona władza księcia zmusiła miasto do ustąpienia. Budowę rozpoczęto w 1507 roku na dawnym dziedzińcu młyńskim, a północna ściana zamku stała się częścią miejskiego muru obronnego. Zamek, choć był częścią systemu obronnego, pełnił głównie funkcję mieszkalną. Była to dwukondygnacyjna budowla z wieżą przylegającą do fasady głównej.

W latach 80. XVI wieku zamek został przebudowany przez księcia Jana Fryderyka. Gotycka budowla Bogusława X przekształciła się w renesansową rezydencję. Zyskała dwie kondygnacje, duże okna, ozdobną wieżę, a także loggię i wykusze. Zamek wyróżniał się przestronnymi wnętrzami, szerokimi oknami i dachem czterospadowym, na który dachówki sprowadzono ze Sławna.

Po śmierci ostatniego Gryfity, Bogusława XIV w 1637 roku, zamek należał do jego potomków do 1684 roku, kiedy zmarł Ernest Bogusław von Croy. W XVIII wieku zamek przebudowano na koszary, a po pożarze w 1821 roku pełnił funkcję magazynu. Po II wojnie światowej zamek został wyremontowany i dziś mieści Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku.

W zamku można zwiedzać pięć wystaw stałych, m.in. „Skarby książąt pomorskich”, „Z przeszłości Słupska” oraz „Sztuka dawna Pomorza od XIV do XVIII wieku”. W sezonie letnim przy sprzyjającej pogodzie z wieży zamku można podziwiać panoramę miasta.