Wydział Nawigacyjny Uniwersytetu Morskiego w Gdyni

Od momentu otwarcia Szkoły Morskiej w Tczewie w 1920 roku, funkcjonowały w niej dwa główne wydziały: Nawigacyjny i Mechaniczny. Uroczyste otwarcie szkoły miało miejsce 8 grudnia 1920 roku, a na Wydziale Nawigacyjnym wówczas uczyło się 49 uczniów. Pierwsi absolwenci ukończyli szkołę już w 1923 roku, jednak dopiero po trzech kolejnych latach znaleźli zatrudnienie na polskich statkach, dzięki powstaniu Przedsiębiorstwa Państwowego Żegluga Polska. W 1929 roku, po raz pierwszy, absolwenci Wydziału Nawigacyjnego zostali kapitanami statków – Leon Rusiecki objął dowództwo SS Wilno, a Zbigniew Deyczakowski stanął na czele SS Robur I. Rok później, w 1930 roku, cała szkoła została przeniesiona do nowoczesnej, specjalnie wybudowanej siedziby w Gdyni. Podczas II wojny światowej szkoła funkcjonowała na emigracji – najpierw w Southampton, a później w Londynie, pod nazwą Państwowa Szkoła Morska w Gdyni, podlegając Ministerstwu Przemysłu i Handlu rządu emigracyjnego. Po wojnie, w 1947 roku, Wydział Nawigacyjny został przeniesiony do nowo utworzonej Państwowej Szkoły Morskiej w Szczecinie. W 1953 roku, w Gdyni, wydział ten został przywrócony. W 1969 roku Państwowa Szkoła Morska przekształciła się w Wyższą Szkołę Morską, a jej absolwenci zaczęli uzyskiwać tytuł inżyniera nawigatora morskiego. To oznaczało nowy etap w historii tej zasłużonej instytucji, przygotowującej kadrę dla polskiej żeglugi morskiej. Historia Szkoły Morskiej to opowieść o rozwoju polskiej marynarki handlowej, budowie kompetentnej załogi, która przyczyniła się do rozwoju gospodarki morskiej.