Szkoła w Lubowidzu

Szkoła w Lubowidzu ma bogatą historię, sięgającą 1785 roku, kiedy to starsza kobieta udzielała pierwszych lekcji czytania i religii. Oficjalnie szkoła powstała 1 listopada 1785 roku w budynku wiejskiego owczarza, który stoi w tym samym miejscu do dziś. Budynek miał dwa pomieszczenia: jedno jako klasa, a drugie było mieszkaniem nauczyciela. Nauka odbywała się tylko zimą. Ciekawostką jest to, że stanowisko nauczyciela przechodziło z ojca na syna. Pierwszym nauczycielem był Krystian Lawrenz, a po nim kolejni członkowie rodziny Lawrenzów, aż do Gustawa Lawrenza, który kierował szkołą przez 22 lata. W 1868 roku szkoła stała się dwuklasowa, a w 1911 już trójklasowa. Obecny budynek powstał w 1862 roku, a liczba uczniów w 1911 roku wynosiła 145. Nauczyciel, oprócz wynagrodzenia pieniężnego, otrzymywał darmowe mieszkanie, ziemię do uprawy oraz drewno od rodziców uczniów na opał. W 1834 roku podniesiono jego pensję do 11 mórg ziemi oraz 6,5 mórg łąk nad rzeką Łebą. Co ciekawe, każdy nauczyciel musiał z własnych dochodów łożyć na rentę swojego poprzednika. Na przykład w 1832 roku emerytura wynosiła 13 talarów, 26 srebrnych groszy i 8 fenigów.