Średniowieczny kościół w Swołowie

Kościół został zbudowany w stylu gotyckim pod koniec XIV lub na początku XV wieku. Posadowiony na fundamencie z kamienia polnego, wzniesiono go na planie prostokąta z przylegającą od zachodu wieżą o kwadratowej podstawie. Wieżę wieńczy metalowa chorągiewka wiatrowa z datą „1618”. W środku znajdują się dwa dzwony pochodzące z renomowanych pomorskich warsztatów: pierwszy z 1764 roku, odlany przez Johanna Meyera w Kołobrzegu, i drugi z 1788 roku, wykonany przez tego samego rzemieślnika w Szczecinku. Na pierwszym dzwonie widniała inskrypcja: „Dzięki łasce Bożej odlał mnie Johann Meyer w Kołobrzegu i Słupsku 1764”, natomiast drugi dzwon opatrzony był napisem: „Odlał mnie J. M. Meyer w Szczecinku roku 1788”. W 1923 roku oryginalne dzwony zostały zdemontowane i zastąpione nowymi, ufundowanymi przez mieszkańców. Dzwon z 1788 roku trafił później do Wolfenbüttel w Niemczech. W latach 1867–1893 przeprowadzono rozbudowę kościoła. Zburzono gotycką ścianę szczytową oraz przybudówki ryglowe przy ścianie południowej. Nawę przedłużono o około 3,2 metra w kierunku wschodnim i poszerzono na południe. Powstała nowa ściana szczytowa z absydą w stylu neogotyckim, a w rozszerzonej części nawy wzniesiono empory, które wspierały się na słupach w miejscu dawnej ściany. Zmieniono także kształt dachu oraz okien, nadając im ostrołukową formę. Ściany kościoła zostały otynkowane. Wokół świątyni, otoczonej kamiennym murem, znajdował się cmentarz ewangelicki.