Pałac w Choczewie

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 26 maja 1348 roku, wtedy nosiła nazwę Choczischow. W tym samym roku wielki mistrz krzyżacki Heinrich IV Dusemer von Arfberg nadaje wsie Choczewo i Strzeszewo Jesce, zgodnie z prawem magdeburskim, z obowiązkiem świadczeń także zgodnie z prawem polskim. Pierwszy znany właściciel Choczewa był członkiem wpływowego rodu pomorskiego, panów ze Świńcza, koło Pruszcza Gdańskiego.

W XV wieku Choczewo wymieniane jest między dobrami panów kaszubskich. W okresie od 1500 do 1742 roku majątek, składający się z czterech części, należał do rodziny szlacheckiej von Jatzkow. Patent lenny księcia pomorskiego z 1527 roku potwierdzał posiadanie majątku przez rodzinę von Jatzkow. Georg Albrecht von Jatzkow, widniejący w księdze sądowej z Gdańska z 1711 roku, był właścicielem Choczewa, Łętowa, Gniewina, Gniewinka oraz Dąbrówki. W 1744 roku trzy części Choczewa zostały odsprzedane porucznikowi Georgowi Friedrichowi von Diezelsky. Jedna część pozostała w rękach rodziny von Fölckersamb, do której należały wówczas Choczewko i Słajkowo. W 1786 roku Georg von Dziezelsky wykupił czwartą część Choczewa. Całość pozostawała własnością rodu von Diezelsky aż do 1945 roku.

Zespół pałacowo-parkowy obejmuje secesyjny pałac otoczony przestronnym, zadbanym parkiem, z aleją pomnikowych kasztanowców. Pałac wzniesiono pod koniec XIX wieku. Pomimo skromności elewacji, półowalne wykusze ścian szczytowych oraz mansardowy dach nadają mu charakteru. Po nacjonalizacji pałac został zaadaptowany na cele oświatowe, a część parku przeznaczono na boiska i stadion. Park jest znacznie starszy od pałacu, a dawniej osłaniał dwory Jackowskich, Fölkersambów i Wejherów. Zachowała się przypałacowa oficyna oraz część muru otaczającego park. Część wnętrz pałacowych jest dostępna w dni robocze, park jest ogólnodostępny.