Pałac feldmarszałków w Janowicach

W średniowieczu Janowice stanowiły posiadłość szlachecką, zobowiązaną do świadczenia daniny naturalnej. Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z około 1335-1341 roku, gdy wspomniano o niej w dokumencie dotyczącym sąsiedniej wsi Redkowice. W tym dokumencie Dietrich von Altenburg, wielki mistrz zakonu krzyżackiego, wymienia szlachcica Jaske z Janowic. W 1516 roku Claus von Jannewitz został ogłoszony dziedzicem Janowic przez księcia pomorskiego Bogusława X. W 1658 roku majątek był w posiadaniu Heinricha i Lorentza von Jannewitz. Rodzina ta dzierżawiła Janowice aż do około 1700 roku. Kolejnym właścicielem wsi był feldmarszałek von Natzmer, który w 1739 roku wznosi barokowy, trzyskrzydłowy pałac w Janowicach. Nie doczekał się on potomka, więc po jego śmierci w roku 1739 majątek nabyła rodzina von Czapski. W kolejnym etapie majątek został nabyty przez rodzinę von Osten z Pomorza, którzy w pierwszej połowie XIX wieku dokonali przebudowy pałacu w stylu klasycystycznym. Pałac feldmarszałków, którego historia związana jest z losami dwóch pruskich dowódców, został zaprojektowany jako trzyskrzydłowy, symetryczny, dwukondygnacyjny budynek z dziedzińcem honorowym, otwartym na południowy-wschód. Fasada centralnego skrzydła zdobiona jest pozornym ryzalitem, zwieńczonym frontonem. Elewacja ogrodowa tego skrzydła posiada analogiczny ryzalit, poprzedzony tarasem, do którego prowadzą dwubiegowe schody. Otaczający pałac stary drzewostan tworzy park o powierzchni 10 hektarów, w którym znajduje się dziewięć pomnikowych drzew.