Neogotycki gmach ratusza w Słupsku

W historii Słupska istniały trzy ratusze. Najstarszy z nich, pochodzący ze średniowiecza, miał schodkowy szczyt i wieżyczkę na dachu, co opisał Brüggemann w swoim dziele z 1784 roku „Wyczerpujący opis stanu obecnego Królewsko-Pruskich Księstw Pomorza”. Był on również częściowo widoczny na panoramie miasta z mapy Pomorza z 1618 roku, autorstwa Lubinusa. Pod koniec XVIII wieku zastąpiono go nowym budynkiem, który od początku budził kontrowersje jako zbyt kosztowny i okazały dla małego miasta. Ukończony w 1798 roku, stał na Starym Rynku. Ponad stuletni budynek rozebrano po wybudowaniu nowego ratusza, mimo planów na jego dalsze wykorzystanie. Inicjatorem budowy nowego ratusza był burmistrz Hans Matthes. Pierwotnie planowano budowę w innej lokalizacji, ale ze względu na podmokły teren zdecydowano się na obecne miejsce. Wcześniej znajdowało się tu bajorko „Quebbe vor dem Neuen Tor”, które zasypano w połowie XIX wieku. I tak powstał Plac Zwycięstwa, wcześniej znany jako Wollmarkt, a później plac Heinricha von Stephana, od końca XIX wieku przekształcał się w miejsce reprezentacyjne. W 1910 roku ustawiono tam konną figurę cesarza Wilhelma I. W 1897 roku ogłoszono konkurs, w którym wzięło udział około 500 architektów. Zwyciężył zespół berlińskich architektów Karl Zaar i Rudolf Vahl. Budowę rozpoczęto w kwietniu 1899 roku, a zakończono 4 lipca 1901 roku. Ratusz, wzniesiony w stylu neogotyckim, od samego początku służył jako siedziba władz miejskich. Ówczesny burmistrz Słupska, Hans Matthes, który sprawował tę funkcję w latach 1893-1905, wydał na budowę nowego ratusza kwotę dwukrotnie przekraczającą pierwotnie założony budżet Rady Miejskiej — zamiast przewidzianych 300 tys. marek, koszty wyniosły aż 600 tys. marek. Nowy ratusz był znacznie większy, niż wymagały potrzeby ówczesnego, liczącego około 30 tysięcy mieszkańców, miasta. Dodatkowo, rozbudowując infrastrukturę i kanalizację, Matthes zadłużył miasto na około 2 miliony marek. Trzy lata po oddaniu ratusza do użytku, w wyniku skandalu, był zmuszony zrezygnować ze stanowiska. Mimo początkowych kontrowersji wokół budowy ratusza, słupszczanie docenili Hansa Matthesa, przyznając mu w 1924 roku tytuł Honorowego Obywatela Miasta. Jego imieniem nazwano także jedną z ulic.