Neogotycka Świątynia w Stężycy – Ślad Ewangelickiej Historii Kaszub

Dawny kościół ewangelicki w Stężycy, to neogotycka świątynia z końca XIX i początku XX wieku. Murowana budowla o prostokątnym planie z jednoprzestrzennym prezbiterium zachowuje liczne detale stylu neogotyckiego. Od strony zachodniej wznosi się trójboczna wieża połączona z zewnętrzną kruchtą wejściową oraz klatką schodową prowadzącą na chór. Wieżę zdobią fryzy oraz ostrołukowe blendy, które imitują maswerkowe okna, a całość wieńczy ceramiczny, stożkowy dach. Wnętrze świątyni zachowało oryginalne elementy wystroju, takie jak malowidła w nawie i prezbiterium, drewnianą balustradę chóru, dwa żeliwne piece, fragmenty witraży w oknach nawy oraz zdobienia drzwi kruchty. W okresie II Rzeczypospolitej kościół służył parafii ewangelickiej liczącej około 130 wiernych i należącej do Superintendentury Kartuskiej Ewangelickiego Kościoła Unijnego. Parafia w Stężycy została również wymieniona w załączniku do rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z 6 marca 1928 roku o zwołaniu Synodu Nadzwyczajnego tegoż kościoła.