Molo w Orłowie

Pierwszy niewielki pomost dla statków w Orłowie, wówczas znanym jako Adlershorst pod Sopotem, wybudowano podczas I wojny światowej. Początkowo służył on nie tylko statkom, ale także jako promenada spacerowa dla pobliskiego domu zdrojowego. W latach 20. XX wieku, już w granicach II Rzeczypospolitej, molo rozbudowano do długości 115 metrów, umożliwiając cumowanie małych jednostek pasażerskich.

Pod koniec lat 20., wraz ze wzrostem popularności Orłowa, które rywalizowało z pobliskim Sopotem (wówczas leżącym w granicach Wolnego Miasta Gdańska), zdecydowano się na dalszą rozbudowę molo. W 1934 roku przebudowę wykonano w ciągu zaledwie dwóch miesięcy, dzięki wsparciu Kompanii Szkolnej Batalionu Mostowego Wojska Polskiego z Modlina. Zastosowano najprostsze techniki i materiały pochodzące z rozbiórki drewnianego molo pasażerskiego w Gdyni. Dzięki temu molo w Orłowie wydłużono do 430 metrów, przystosowując je do przyjmowania statków białej floty. W celu podniesienia komfortu plażowiczów zbudowano także pobliskie Łazienki. W czerwcu 1935 roku gminę Orłowo Morskie przyłączono do Gdyni jako dzielnicę Orłowo.

Zimą 1949 roku potężny sztorm zniszczył ponad połowę konstrukcji molo. Ocalała część została odrestaurowana w 1953 roku i dziś molo mierzy 180 metrów.

Obecnie z molo w Orłowie można podziwiać majestatyczny klif Kępy Redłowskiej, będący jednym z najstarszych rezerwatów przyrody w Polsce. Z molo roztacza się także widok na… molo w Sopocie.