Kościół w Łebczu

Łebcz zalicza się do najstarszych osad na Ziemi Puckiej, a pierwsza historyczna wzmianka o niej pochodzi z 7 maja 1280 roku. 16 listopada 1340 roku mistrz zakonu krzyżackiego, Winrych von Kniprode, który pełnił funkcję komtura gdańskiego, nadaje wsi prawa chełmińskie i przyznaje możliwość wzniesienia kościoła. W tym samym roku zbudowano kamienno-drewnianą świątynię z dachem pokrytym dachówką, która stała się w 1470 roku kościołem filialnym dla świątyni w Swarzewie. Jednak w drugiej połowie XIV wieku obiekt ten uległ znacznemu zaniedbaniu, w 1742 roku kościół runął z powodu nawałnicy. W 1766 roku przewieziono materiały budowlane w celu wzniesienia nowego kościoła, który jednak z nieznanych przyczyn nigdy nie został zrealizowany. Dopiero 19 marca 1928 roku, z inicjatywy księdza Wojciecha Pronobisa z parafii w Swarzewie, rozpoczęto budowę nowej świątyni. Jej projektantem był architekt o nazwisku Dolny. Kamień węgielny został poświęcony 23 kwietnia 1928 roku. Kościół utrzymany w stylu neobarokowym, charakteryzuje się wieżą ozdobioną hełmem dzwonowym z latarnią. Wnętrze zdobi stylowy wystroj z okresu budowy.