Kościół św. Leona Wielkiego i św. Stanisława Kostki

Wznoszący się przy zachodnich obrzeżach śródmieścia, kościół stanowi wyraz różnorodności etnicznej i wyznaniowej Wejherowa. Został zbudowany w latach 1905-1908 w stylu neogotyckim dla parafii ewangelickiej. W okresie międzywojennym pełnił funkcję głównej świątyni wejherowskiej superintendentury (diecezji) Ewangelickiego Kościoła Unijnego. Budynek wykonany jest z czerwonej cegły. Trzynawowa, halowa i nieorientowalna konstrukcja kościoła nawiązuje do późnego gotyku. Charakteryzuje się smukłą sylwetką, wyróżniającą się pięcioma okazałymi wieżami w narożnikach, z najwyższą zegarową wieżą umieszczoną w fasadzie. Wieże oraz szczyty fasady ozdobione są tynkowymi blendami, a wnętrze świątyni utrzymane jest w stylu neogotyckim.