Kościół św. Jakuba Apostoła w Kłodawie – historia i architektura

Kościół parafialny św. Jakuba Apostoła w Kłodawie, erygowany w 1283 roku, należy do najstarszych na Pomorzu Gdańskim. Pierwszy kościół powstał w XIII wieku, jednak brak szczegółowych opisów jego wyglądu. Obecny kształt świątyni to efekt przebudowy z 1735 roku w stylu barokowym.

Świątynia jest orientowana, salowa, z sześciokątnym prezbiterium na wschodzie i kwadratową wieżą od zachodu. Dachy są dwuspadowe, a nad prezbiterium – wielospadowe, pokryte ceramiczną dachówką. Od północy przylega zakrystia, a od południa kruchta, obie parterowe, również z dachami dwuspadowymi. Nad wejściem zachodnim znajduje się figura Chrystusa w płytkiej wnęce, a całość bryły zdobią barokowe spływy wolutowe.

Wnętrze kościoła przykrywa płaski strop, a zakrystię – sklepienie krzyżowe. Wyposażenie jest barokowe i obejmuje ołtarz główny z wizerunkiem św. Jakuba, dwa ołtarze boczne, ambonę oraz granitową kropielnicę. Na bocznych ścianach umieszczono stacje Drogi Krzyżowej. Chór z organami pochodzi z XIX/XX wieku.

Na terenie przykościelnym znajduje się zabytkowa figura św. Jana Nepomucena z przełomu XIX i XX wieku, ustawiona na kolumnie ze sztucznego kamienia.

W 2016 roku rozpoczęto prace konserwatorskie, by przywrócić świątyni jej pierwotny wygląd i zachować jej historyczne dziedzictwo. Kościół jest dziś ważnym przykładem barokowej architektury sakralnej na Pomorzu.