Kościół św. Jacka w Słupsku

Kościół św. Jacka powstał na przełomie XIII i XIV wieku jako drewniana świątynia dominikanów. Działkę pod budowę kościoła i klasztoru zakonnikom podarował książę gdański Mściwój II w 1278 roku. Dominikanie przybyli do Słupska około 1283 roku i rozpoczęli budowę klasztoru. Jako zakon kaznodziejski, osiedlali się w większych miastach, co świadczyło o rosnącym znaczeniu Słupska. Mimo że w 1307 roku ziemie te trafiły pod panowanie brandenburskie, klasztor nadal się rozwijał, otrzymując liczne darowizny. W 1395 roku wielki pożar zniszczył drewniane zabudowania kościoła i klasztoru. Po pożarze w 1395 roku przystąpiono do odbudowy kościoła, zastępując drewno czerwoną cegłą. Powstał wówczas gotycki kościół o przedłużonym prezbiterium i siedmioprzęsłowej nawie, która zachowała się do dzisiaj. Kościół pierwotnie nie miał wieży, ponieważ reguła zakonu tego zabraniała, a najwyższym punktem była mała wieżyczka z dzwonem. W XV wieku kościół został przebudowany, zbliżając się do obecnego wyglądu. W latach 1505–1507 książę Bogusław X kazał wybudować w pobliżu zamek, oddalony jedynie o 50 metrów od klasztoru. Działalność dominikanów w Słupsku zakończyła się w 1525 roku, kiedy to w wyniku rozruchów, wywołanych przez kaznodzieję luterańskiego Jana Amandusa, tłum zniszczył m.in. kościół dominikanów. Zakonnicy uciekli, a do Słupska już nie wrócili. W 1534 roku kościół trafił w ręce podskarbiego Ambrozjusza Vormanna i przez kilkadziesiąt lat stał opuszczony, służąc jako magazyn. W 1600 roku księżna Erdmutha Hohenzollern, wygnana ze Szczecina, podjęła się odbudowy kościoła. Przekształciła go na świątynię luterańską, a do ścian północnych dobudowała aptekę. W kościele ustawiono nowe galerie, ambonę oraz barokowy ołtarz. Kościół został konsekrowany w 1602 roku. Księżna zmarła w 1623 roku, a jej epitafium, znajdujące się przy ołtarzu, do dziś zdobi wnętrze kościoła. W XVII wieku świątynia była kilkakrotnie przebudowywana. Po śmierci ostatniego przedstawiciela rodu de Croy, księcia Ernesta Bogusława, w 1684 roku kościół przejął kalwiński zbór reformowany. W XIX wieku budynek był użytkowany przez dwie wspólnoty: luterańską i kalwińską. W 1777 roku wieża kościoła uległa zniszczeniu, a jej odbudowa nadała jej obecny kształt. Gruntowną przebudowę wykonano w 1875 roku, kiedy to rozebrano średniowieczną północną nawę boczną, dodano przypory i zmieniono detale architektoniczne. Kościół św. Jacka stał się ważnym miejscem nie tylko dla mieszkańców Słupska, ale także dla odwiedzających go podczas corocznych wydarzeń muzycznych, takich jak Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej, odbywający się w sierpniu. Organy, które powstały w 1657 roku, były wielokrotnie rekonstruowane, a w 2002 roku przywrócono im pierwotne brzmienie.