Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Bukowinie

Pierwsze wzmianki o miejscowym kościele pojawiają się w 1571 roku w związku z napływającą na tereny Ziemi Lęborskiej reformacją. W tymże roku w Bukowinie osiedlił się pierwszy pastor ewangelicki, Gregorius Licetzki. Obecny kościół, wzniesiony w miejscu pierwotnej świątyni, posiada konstrukcję ryglową i został ufundowany w 1728 roku dla miejscowych ewangelików przez Ernesta Wejhera z protestanckiej linii Wejherów, co jest widoczne w formie inicjałów na wiatrowskazie - chorągiewce na szczycie wieży. W 1945 roku został przejęty przez katolików. Świątynia jest zorientowana, jednonawowa (bez wyodrębnionego prezbiterium). Ściana zachodnia świątyni wraz z wieżą jest obłożona okładziną z desek, a konstrukcja okien sięga aż po dach. Zniszczenia ostatniej wojny oraz powojenny remont znacznie zatarły pierwotny wystrój świątyni. Spośród nielicznych zachowanych obiektów zabytkowych na uwagę zasługuje znajdujący się w ołtarzu obraz olejny na płótnie z XVIII wieku przedstawiający scenę ukrzyżowania Chrystusa oraz znajdującą się po lewej stronie przy ołtarzu chrzcielnicę, pierwotnie umieszczoną w kościele w Łebuni. Ponadto warto zwrócić uwagę na dwie nagrobne płyty (przed ołtarzem) poświęcone fundatorowi kościoła Ernestowi von Weiherowi oraz innemu przedstawicielowi rodu Weiher - Franciszkowi Jerzemu. Stare nagrobki i żelazne krzyże zachowały się także na przykościelnym cmentarzu. Wnętrze kościoła jest oświetlane przez półkoliście zakończone, współczesne witraże. Jest to świątynia zorientowana z charakterystycznym wejściem od zachodu, a nad kruchtą znajduje się mała, dwukondygnacyjna wieża.