Kolonia domów mieszkalnych dla robotników z 19 wieku w Lęborku

Pod koniec XIX wieku, obok eleganckich budynków mieszkalnych, zainicjowano także rozwój budownictwa poza centralnym obszarem miasta. Innowacyjny w tamtych czasach projekt osiedla domów dla pracowników lokalnej fabryki zapałek został wyróżniony na Wystawie Światowej w Paryżu w 1900 roku. Zgodnie z tym planem zrealizowano dwa rodzaje domów robotniczych. Jeden z nich został wzniesiony w południowej części ulicy Grunwaldzkiej (nieistniejący obecnie) oraz przy ulicy Targowej, gdzie niskie, tynkowane, dwukondygnacyjne budynki, ustawione blisko siebie, tworzą równoległe układy szeregowe. Przestrzenie między tylnymi elewacjami są wypełnione podwórkami gospodarczymi, a od strony ulicy znajdują się niewielkie ogródki. Wejścia są umieszczone na krańcach osi, a środkowe fragmenty wieńczą trójkątne szczyty.