Kaplica Św. Gertrudy w Koszalinie

Budowla wzniesiona w 1383 roku jako kaplicę szpitalną lub cmentarną dla klasztoru cysterek. Zlokalizowana niedaleko Bramy Wysokiej, poza obronnymi murami miasta, przeszła gruntowną renowację w 1662 roku. W roku 1735 wszystkie okna zostały zamurowane, pozostawiając tylko niewielki otwór od wschodu, gdy budynek przekształcono w magazyn prochu i amunicji. W kolejnych latach popadł on w ruinę. Dopiero na początku XX wieku, dzięki przeprowadzonemu remontowi, kaplica odzyskała swoje pierwotne piękno i została przekazana luteranom, którzy użytkowali ją do 1945 roku. Stanowi ona rzadki przykład architektury sakralnej z XIV wieku na Pomorzu. Ta niewielka, ale wysoka (prawie 24 m) budowla została zaprojektowana centralnie na planie ośmioboku. Jej naroża wzmacniają skarpy, a ostrołukowe, trójdzielne okna oraz dwa portale zajmują znaczną część jednej ze ścian. Na górze otacza je reliefowy fryz z motywem czwórliścia. Wnętrze tego obiektu, jednoprzestrzenne o średnicy 8 m i wysokości 6 m, zamyka gwiaździste sklepienie pokryte tynkiem.