Historia Kościoła w Krokowej

Kościół w Krokowej to wyjątkowy zabytek, którego historia sięga XIV wieku. Pierwsza drewniana kaplica została zbudowana około 1300 roku z inicjatywy Piotra Krockow. W 1498 roku Wawrzyniec Krockow zastąpił ją murowanym kościołem z drewnianą wieżą. W XVI wieku, w 1572 roku, świątynia przeszła w ręce protestantów i przez kolejne wieki służyła różnym wspólnotom wyznaniowym, w tym kalwinom i członkom pruskiego Kościoła Unijnego.

Obecny, neogotycki kościół powstał w latach 1833–1850 według projektu Karola Gustawa Adolfa von Krockow, na wzór katedry w Rotterdamie. Zbudowany na planie krzyża, wyróżnia się dwiema wieżami o wysokości 11 metrów oraz ceglaną konstrukcją na kamiennym fundamencie. Do 1945 roku był to kościół ewangelicki pw. Świętego Krzyża. Po II wojnie światowej, w 1946 roku, przekształcono go w kościół katolicki pw. Świętej Katarzyny Aleksandryjskiej.

Wnętrze świątyni utrzymane jest w stylu neogotyckim. Wśród wyposażenia znajdują się murowany ołtarz, chrzcielnica, ambona, chór muzyczny oraz barokowy krucyfiks procesyjny. W podziemiach kościoła mieści się krypta grobowa rodziny von Krockow, a nad nią prostokątna przybudówka dawnego mauzoleum. Chociaż krypta nie jest dostępna dla zwiedzających, wciąż przypomina o bliskich związkach rodu Krockow z historią świątyni.

Kościół znajduje się w centrum wsi, na skrzyżowaniu głównych traktów komunikacyjnych. Otacza go żeliwne ogrodzenie z murowanymi słupkami, przeniesione w latach 60. XX wieku z miejscowego cmentarza. Warto zwrócić uwagę na jego starannie wykonane elewacje z cegły oraz detale architektoniczne, które świadczą o bogatej tradycji budowlanej tego miejsca.

Kościół w Krokowej to ważny zabytek Pomorza, łączący historię, kulturę i architekturę. Przybliża dzieje regionu i zachęca do poznawania jego przeszłości.