Historia i kunszt budowlany, dom podcieniowy Wilhelma Claassena w Nowej Kościelnicy

W północnej części Nowej Kościelnicy znajduje się wyjątkowy dom podcieniowy, wybudowany w 1840 roku dla Wilhelma Claassena, później należący do rodziny Dyck. Drewniana konstrukcja osadzona na kamienno-ceglanej podmurówce zachwyca swoim kunsztem architektonicznym. Od frontu uwagę przykuwa ryglowa wystawka, wypełniona cegłą, wsparta na sześciu drewnianych kolumnach frontowych oraz czterech kolumnach bocznych, a także dwóch ryglowych ściankach. Kolumny, stojące na solidnych ceglanych podstawach, spoczywają na wspólnym, murowanym fundamencie.

Wystawkę zdobią dekoracyjne festony, które przywodzą na myśl finezyjnie drapowaną tkaninę, a naroża budynku osłaniają profilowane pilastry. Na nadprożu widnieje inskrypcja zawierająca imię budowniczego, nazwisko pierwszego właściciela oraz datę wzniesienia domu. Węgły budynku przesłaniają deski stylizowane na toskańskie pilastry, co nadaje konstrukcji elegancji.

Dom zaprojektowano na planie trójtraktowym. Południowo-zachodni narożnik zajmowała przestronna wielka izba, natomiast dwudzielna sień w centrum domu rozdzielała dwie kuchnie. W północnej części budynku znajdowały się dwa pokoje oddzielone schodami.

Ten unikatowy przykład architektury żuławskiej, łączący estetykę z funkcjonalnością, pozostaje świadectwem dawnych tradycji budowlanych i artystycznego rzemiosła regionu.