Historia i kult Sanktuarium w Trąbkach Wielkich

Sanktuarium w Trąbkach Wielkich to ośrodek kultu maryjnego o bogatej i wielowiekowej historii. Parafia została założona w 1331 roku za czasów krzyżackich, a pierwszy kościół istniał już w XIII wieku. Niestety, uległ zniszczeniu podczas wojen szwedzkich w XVII wieku. Na jego miejscu wzniesiono kapliczkę, a dzięki staraniom wojewodziny chełmińskiej Marianny Czapskiej w 1740 roku powstał nowy, ceglany kościół jednonawowy, w którym rozwijał się kult Matki Boskiej Trąbkowskiej. Kluczowym elementem tego kultu jest obraz Marii z Dzieciątkiem z II połowy XVII wieku, wzmiankowany już w 1683 roku, który został koronowany w 1987 roku przez papieża Jana Pawła II.

Kościół, wzniesiony pierwotnie w 1628 roku, zachował wiele cech barokowych w swoim wyposażeniu. W jego wnętrzu znajdują się m.in. XVIII-wieczna ambona i chrzcielnica, ołtarz główny oraz organy z 1880 roku. Charakterystyczne elementy architektoniczne obejmują ceglane ściany ozdobione gzymsami podokapowymi oraz nadproża okien. Sanktuarium, należące do dekanatu Trąbki Wielkie w archidiecezji gdańskiej, jest jednym z najważniejszych miejsc kultu maryjnego na Pomorzu.