Gimnazjum w Wejherowie

Początkowe szkoły na Pomorzu powstawały przy kościołach. Jakub Wejher był patronem otwartego w 1651 roku Kolegium Klasztornego OO. Reformatów. W 1826 roku, po kasacji Zakonu Franciszkańskiego przez państwo pruskie, szkoła ta została zlikwidowana. W dniu 15 października 1857 roku powstało czteroklasowe gimnazjum, a siedziba szkoły znajdowała się w opustoszałych budynkach poklasztornych. W 1861 roku placówka ta została przekształcona w pełne gimnazjum klasyczne, oferujące naukę języka łacińskiego, greckiego i hebrajskiego. Jej oficjalna nazwa brzmiała: Königliches Katholisches Gymnasjum zu Neustadt in Westpreussen (Królewskie Katolickie Gimnazjum w Wejherowie w Zachodnich Prusach). Do gimnazjum przyjmowano chłopców po ukończeniu 4-letniej szkoły elementarnej, przygotowującej ich pod opieką nauczyciela domowego lub po zakończeniu tzw. klas przygotowawczych. Początkowo uczniowie zdobywali wykształcenie w gimnazjum przez 7 lat, a od 1881 roku przez 9 lat, zgodnie z zasadami gimnazjum klasycznego. Od 1922 roku zmieniono status placówki, dodając do niej liceum. Jednym z jej absolwentów był Paweł Nipkow, wynalazca tarczy Nipkowa, urządzenia, które zapoczątkowało badania nad telewizją, oraz dr Florian Ceynowa, lekarz i twórca nowoczesnego ruchu kaszubskiego.