Folwark w Żelistrzewie

Wieś szlachecka Żelistrzewo jest jedną z nielicznych miejscowości posiadających swój własny herb. Historia Żelistrzewa sięga XIII wieku. W 1360 wieś pojawiła się w kontekście procesu Adelajdy, wdowy po właścicielu, z klasztorem oliwskim dotyczącego łąk przy Redzie. W czasach krzyżackich osada należała do komturstwa gdańskiego. Lokację na prawie chełmińskim przeprowadził w 1400 roku komtur gdański Albrecht von Schwarzenburg. Ponowna lokacja przez zakon krzyżacki miała miejsce za sprawą komtura Konrada von Baldersheim w 1425 roku. W 1469 roku król Kazimierz Jagielończyk, za wierną służbę, zastawił Ściborowi i jego braciom Żelistrzewo, z obowiązkiem spłaty 500 grzywien. W 1495 roku Gdańszczanie uzyskali od króla Jana Olbrachta prawo wykupienia tych dóbr od ówczesnego dziedzica. Kolejnymi właścicielami byli członkowie rodu Sławutowskich, a od 1589 roku w dużej mierze starosta pucki Ernest Wejher. Żelistrzewo zostało włączone do klucza dóbr rzucewskich, gdzie w 1720 roku kolejna zmiana własności przekazała wieś Ignacemu Przebendowskiemu, wojewodzie pomorskiemu, i jego spadkobiercom. W 1782 roku dobra rzucewskie nabył Aleksander Gibsone, kupiec i rezydent angielski w Gdańsku.