Folwark w Żelaznej

Historia Żelazna rozpoczyna się w roku 1378, kiedy Wielki Mistrz zakonu krzyżackiego, Carl von Trieri, wydał dokumenty formalizujące zmianę dóbr z Wódka (Woedtke) na Żelazno (Selaschnow). W 1437 roku osada ta miała status na prawie polskim. Według parafialnej kroniki osieckiej, jeszcze na początku XVI wieku całe Żelazno należało do rodziny Żelazińskich. W 1575 roku Żelazno, obok Choczewka i Słajkowa, posiadało przywileje lenne dla dwóch rodzin – Żelazińskich i Rostke. W kolejnych latach dobra często przechodziły z rąk do rąk, były także dzielone nawet na sześć części. Ostatecznego połączenia dokonał w 1859 roku Robert von Milczewski, którego potomkowie panowali nad Żelaznem do 1945 roku. Dzięki ich staraniom przed rokiem 1900 zbudowano dwór oraz założono park. Dwór był piętrowy, w stylu neoklasycystycznym, otoczony pięknym parkiem z zabytkowymi drzewami oraz kilkoma budynkami gospodarczymi, w tym kuźnią. Na skraju osady znajduje się niewielki cmentarz ewangelicki z neogotyckim mauzoleum rodziny Milczewskich.