Folwark w Łętowie

Rozległy kompleks folwarczny i zespół dworsko-parkowy, był własnością różnych rodów szlacheckich. W 1523 roku do szlacheckiej rodziny von Lantow, która utrzymywała własność do 1756 roku. Dwór jest malowniczo usytuowany na niewielkim wzniesieniu, otoczony pomnikowymi drzewami, a przed nim bieleją słupki paradnej bramy. Pierwsze wzmianki historyczne o wsi Lantow pochodzą z XIV wieku i pojawiają się w aktach sądowych Lęborka z lat 1383 i 1414. W 1383 roku Gneomar z Sellensina miał zapłacić odszkodowanie pewnemu panu z Łętow za zamordowanie jednego z jego krewnych, a w 1402 roku wieś obejmowała 18 radeł. W 1437 roku Łętowo wymienia się jako dobra na prawie polskim. Kolejnym właścicielem majątku był Friedrich von Breitenbach, który posiadał również Bożepole Wielkie. Po siedemnastu latach sprzedał wieś znanej rodzinie na Pomorzu. Ernestowi von Rexin zaraz po nabyciu majątku zmarł, a jego córka Augustyna wyszła za mąż za Albrechta von Krockow. W latach 1793–1799 majątkiem zarządzała rodzina von Pirch, a następnie został on sprzedany rodzinie Dzięcieleskich. Wartość majątku wówczas oszacowano na kwotę 20 tys. talarów. Prawdopodobnie w tym czasie istniał drewniany dwór, wokół którego założono park z regularnie nasadzonymi drzewami oraz zabudowania folwarczne. Kolejnym właścicielem gospodarstwa i dworu został w 1832 roku Teodor von Koss. Za jego czasów wybudowano nowy dwór oraz nowe budynki gospodarcze. Powiększono również założenie parkowe, którego kompozycja składała się między innymi z alei grabowej i szpaleru grabowego prowadzącego do przytulnego kącika nad stawem. W południowo-wschodniej części parku, na skarpie, utworzono naturalistyczne zielone wnętrze z alejkami spacerowymi. Rodzina von Koss utrzymała się tu do roku 1898, kiedy to majątek został sprzedany przez żonę ostatniego właściciela Emilowi Aschendorffowi, który w 1902 roku sprzedał go Spółdzielni Rolniczej w Berlinie, a ta z kolei w wyniku długów przekazała go w 1906 roku urzędowi podatkowemu. Fiskus przeznaczył znaczną sumę na modernizację i dalszy rozwój majątku, który dzierżawił Fliessbach. W 1910 roku obszar majątku wynosił 903 ha, a liczba mieszkańców sięgała 341 osób. W 1923 roku majątek nabyła niemiecka rodzina Hajerów, dokonując zmian w dworze, które uczyniły go bardziej reprezentacyjnym. W 1945 roku na wieść o zbliżającej się armii radzieckiej Hajerowie ewakuowali się, a dwór przejęli inni użytkownicy. Od tego czasu losy pałacyku w Łętowie podążały ścieżką typową dla wielu majątków i dworów na terenie Pomorza.