Dworek w Zelewie

W pierwszej wzmiance o tej wsi z 1400 roku wspomina się o obecności Jeszki i Macieja na Żelewie. Nazwa wsi pochodzi od okolicznego bagna, co odzwierciedla się w nazwie. Wioska działała na prawie polskim, co oznaczało, że mieszkańcy zobowiązani byli do świadczenia czynszu w naturze oraz dostarczania jednego mieszkańca do służby wojskowej. Niezwykłością tej miejscowości jest to, że od samego początku aż do zakończenia II wojny światowej pozostawała własnością rodziny Żelewskich. Skromny, pozbawiony stylu dworek dawnej szlachty kaszubskiej Bach-Żelewskich był w posiadaniu rodziny do 1945 roku. W czasie wojny własność Ericha, dowódcy w trakcie tłumienia powstania warszawskiego w 1944. Dworek prezentuje się skromnie i niepozornie, z wydatną facjatą wspartą na czterech filarach i ryzalitem zwieńczonym trójkątnym tympanonem. Dworek przypomina zwykły dom rolnika.