Dworek w Paraszynie – Historia, Architektura i Malowniczy Krajobraz

Dworek w Paraszynie, zbudowany w drugiej połowie XVIII wieku, należy do grupy dworków szlachty pomorskiej i stanowi wyjątkowy przykład harmonii między walorami estetycznymi a użytkowymi. Usytuowany w malowniczej dolinie rzeki Łeby, w samym sercu Kaszub Północnych, doskonale wkomponowuje się w otaczający krajobraz. Przy dworku znajdował się tartak nad rzeką, datowany na lata 1750–1800, oraz drewniane zabudowania gospodarcze, takie jak stajnia, wozownia i stodoła, otoczone kamienno-drewnianym ogrodzeniem. Niestety, budynki te zostały zniszczone w czasie II wojny światowej, przetrwał jedynie dwór oraz dom zarządcy.

Dworek parterowy został założony na planie prostokąta i kryty jest mansardowo-naczółkowym dachem (pochodzącym z XIX wieku), z elewacją bogato zdobioną, szczególnie w północnej części. Front budynku skierowany jest na północ, a wnętrze cechuje typowy dla XVIII wieku układ pomieszczeń. Na parterze znajduje się duży salon w osi środkowej, wyposażony w niski, murowany kominek, oraz pokoje – trzy w części zachodniej i dwa we wschodniej. Poddasze pełni funkcję mieszkalną, a w piwnicach, sklepionych kolebkowo, część pomieszczeń wykorzystywano jako skład win.

W połowie XIX wieku majątek przeszedł w ręce rodziny Zalewskich, która przeprowadziła istotne prace remontowe. Wprowadzono ozdobne elementy na fasadzie, nowe drzwi wejściowe oraz dekoracyjne obramowania okienne. Na początku XX wieku dobudowano półkoliste szczyty elewacji północnej i południowej, ozdobione herbami rodzin Zalewskich i Von Besser. Dworek pozostawał w posiadaniu rodu Von Besser aż do 1945 roku. Wokół budynku założono rustykalny ogród z osiową aleją podjazdową oraz fontanną, które dodatkowo podkreślają reprezentacyjny charakter posiadłości.

Dziś Dworek w Paraszynie to nie tylko świadectwo dawnej świetności szlachty pomorskiej, ale również niezwykłe miejsce, w którym tradycja splata się z historią regionu.