Dwór w Starbieninie

W XIV wieku w dokumentach sądowych rejonu lęborskiego Peter von Sterbenin został ukarany grzywną w wysokości jednej marki za niezachowanie terminu w wykonywaniu swoich obowiązków. W 1437 roku Starbienino zostało wspomniane jako kaszubska osada gburska, należąca do różnych rodów pomorskich, w tym Krockow i von Wittke. W 1756 roku część Starbienina należała do Karla von Dargolewskiego, a reszta była własnością regenta kancelarii prawniczej z Lęborka, von Paraski. W tym okresie rozpoczęto kształtować układ przestrzenny majątku. Zbudowano dwór w części dworskiej oraz założono ogród krajobrazowy wokół niewielkiego stawu. Na zachodniej stronie dziedzińca dworskiego umieszczono folwark, gdzie powstawały nowe budynki gospodarcze. Wjazd do założenia obsadzono lipami, które miały również pełnić funkcję ozdobną od strony gospodarczej. W 1871 roku majątek został zakupiony przez zamożną rodzinę Hammer. Dziesięć lat później cały majątek przeszedł na wdowę po głównym właścicielu, która wywodziła się z zamożnego i znanego na Pomorzu rodu von Wittke, oraz dwóch synów. Zbudowali oni nowy dwór w stylu włoskiej willi z gankiem wgłębnym i wieżą widokową, nazywaną belwederem. Nazwa ta była trafna, ponieważ belweder po włosku oznacza "piękny widok", a widok z niego był rzeczywiście zachwycający. Poprzedni dworek prawdopodobnie służył jako schronienie dla ubogich krewnych lub służby i mógł zostać przeznaczony do rozbiórki, ponieważ jego usytuowanie mogło kolidować z rozwijającym się folwarkiem. Również część starych budynków gospodarczych została zastąpiona nowymi. Wjazd do folwarku został wyłożony kostką brukową, a drugi wjazd poprowadzono na kamienny podjazd pod budynek dworu. W parkowej części założenia powstała nowa naturalna kompozycja z licznymi drzewami egzotycznymi. Po wojnie dwór został znacjonalizowany i stał się częścią Państwowego Gospodarstwa Rolnego. Następnie przekształcono go w ośrodek kolonijny, a ostatecznie został opuszczony. Na szczęście w 1995 roku został przekazany Kaszubskiemu Uniwersytetowi Ludowemu, który utworzył w nim Ośrodek Edukacji Ekologicznej. Wokół dworu rośnie niewielki, stary park z stawami i romantycznymi alejami.