Dwór w Charbrowie

Pałac został wybudowany w 1660 roku przez starostę lęborskiego Christopha von Somnitz. Stanowił on główną siedzibę rodu aż do końca II Wojny Światowej.Budowla o XVII-wiecznym rodowodzie została założona na planie podkowy, z dwukondygnacyjnym skrzydłem głównym i jednokondygnacyjnymi skrzydłami bocznymi, prostopadle do niego usytuowanymi. W ciągu wieków przeszło liczne przebudowy, m.in. w XVIII, XIX i XX wieku, aż uzyskało swoją ostateczną formę na planie litery "L".

W połowie XIX wieku zburzono zniszczone skrzydło północne, a do skrzydła głównego dobudowano tzw. Wdowi Dom. Około 1900 roku zlikwidowano skrzydło południowe, zastępując je dwukondygnacyjnym budynkiem połączonym z częścią środkową wieżyczką o trzech kondygnacjach, wzniesioną w 1907 roku. Obecnie trzy części założenia tworzą literę "L", z centralnym budynkiem poprzedzonym neoklasycystycznym portykiem z 1906 roku, wspartym na jońskich kolumnach, nad którym umieszczony jest kartusz z herbem Somnitzów.

Wnętrza zachowały swój dawny układ oraz częściowo XIX-wieczną stolarkę, jak na przykład schody w sieni. Cały kompleks otacza stary park, w którym znajduje się neoklasycystyczne mauzoleum Somnitzów z pierwszej połowy XIX wieku. Na terenie pałacowego parku wyróżnia się również brama ozdobiona dwoma rodowymi herbami, leżąca nieco na południe od dworu.