Dom Podcieniowy w Orłowie – Ślad Holenderskiej Tradycji na Żuławach

Dom podcieniowy w Orłowie, wzniesiony w 1798 roku przez Gerhardta Hildebranta dla Jakuba Schulte, jest jednym z najlepiej zachowanych przykładów tradycyjnej architektury holenderskiej na Żuławach. Usytuowany w północnej części wsi (dawniej zwanej Orłowskie Pole), stanowił centralny element zagrody olęderskiej. Początkowo zbudowany z drewnianym spichlerzem i stodołą, dziś przylega do murowanej obory z 1914 roku, którą oddziela wysoka ściana ogniowa.

Dom jest konstrukcją drewnianą na kamiennej podmurówce, z ryglową wystawką od strony frontowej, wspartą na sześciu drewnianych kolumnach osadzonych na kamiennych podstawach oraz dwóch ryglowych ściankach bocznych. Charakterystycznym elementem wystawki jest zdobiony laubzekinem szczyt, który harmonizuje z pionowym oszalowaniem głównej części budynku. Po obu stronach podcienia znajdują się małe facjatki, które dodają symetrii całej bryle.

Chociaż dom uległ częściowemu zniszczeniu w 1957 roku wskutek pożaru, został odbudowany na początku lat 60. XX wieku. Do dziś stanowi cenny przykład olęderskiej myśli budowlanej, łącząc estetykę z praktycznymi rozwiązaniami charakterystycznymi dla terenów narażonych na powodzie.