InstagramYoutubeFacebook
99+
Nad brzegiem zatoki Puckiej relikty osady łowców fok. Na jej ślad archeolodzy trafili u schyłku XIX wieku, jednak dokładniejsze badania przeprowadzono w latavh 20 XX wieku oraz pod koniec XX wieku. Osada była zamieszkana w późnym neolicie 2500-1700 p.n.e), a jej mieszkańcy pozostawili po sobie nie tylko kamienne narzędzia,ale też mnóstwo foczych kości. Zgodnie z zapowiedziami puckiej gminy osada ma zostać zrekonstruowana celem przybliżenia turystom życia dawnych ludzi.
opismapaqrcode
Rzucewo było siedzibą katolickiej lini Wejherów mających tu swój zamek zniszczony przez Rosjan w 1734 roku. Trzy wieki dobra rzucewskie były połączone z dobrami wejherowskimi i miały tych samych właścicieli. Majątki rozdzielono w 1827 roku, kiedu Rzucewo drogą mariażu przeszło na własność rodu von Below i należało do nich do 1945 roku. Z inicjatywy Belowów w latach 1840-45 w folwarku został zbudowany okazały neogotycki pałac. W latach PRL-u folwark zamieniono na PGR, a w rezydencji umieszczono szkołę zawodową i technikum rolnicze. W latach 70 i 80 pałac przejmowały różne instytucje, usiłując uczynić z niego ośrodek wypoczynkowy. Udało sie to dopiero Przedsiębiorstwu "Kaszub", które w 1994 roku nabyło zespół rezydencjonalny i zaadaptowało go na elegancki obiekt noclegowy o nazwie "Zamek Jan III Sobieski".Pałac składa się z dwóch podpiwniczonych skrzydeł ustawionych na wspólnej osi. Wschodnie, dwupiętrowe ma rzut zbliżony do kwadratu i elewacje ujęte w arkadowe płyciny, posiada też u boku czworoboczna basztę. Skrzydło zachodnie jest piętrowe, prostokątne, wyróżnione niską, ośmioboczną wieża naroźną. Przylega też do niego okazały, trzyarkadowy portyk. Zwiedzając stylowe wnętrza nie sposób nie zauważyć kunsztownego sklepienia sieciowego sieni, godna uwagi jest tez dwupoziomowa biblioteka w narożnej wieży, w ktorej znajduje się ekspozycja ukazująca dzieje pałacu.Park otaczający rezydencję jest od niej dużo starszy, gdyż zgodnie z historycznym przekazem założono go w czasach króla Jana III Sobieskiego. Podobno król osobiście sadził niektóre drzewa jak lipy tworzące wspaniałą, częsciowo zachowaną w czterorzędowym układzie aleję łączącą Rzucewo z pobliskim Osłoninem. Ozdobą parku są szlachene gatunki pomnikowych drzew, jakplatany czy kasztanowce jadalne, a także architektura ogrodowa. Między drzewami kryje sie dworek mysliwski z XIX wieku, równie stare stajnie, spichlerze i mauzoleum von Below.
opismapaqrcode
W XVII wieku w okolicach Rozewia rozbił się szwedzki statek. Cała załoga wraz z kapitanem zginęła, ocalała tylko córka kapitana, którą uratował miejscowy rybak. Zrozpaczona, zamieszkała w Rozewiu i postanowiła co noc rozpalać ognisko na wzgórzu, aby zapobiec podobnym tragediom. Niektórzy mówią, że pomagała jej w tym miejscowa ludność. Córka kapitana paliła ogniska każdej nocy aż do swojej śmierci. Prawdopodobnie statek rozbił się o skałę, zwaną przez rybaków "diabelską skałą" lub "czarcim kamieniem", pod którą, zgodnie z opowiadaniami, diabeł topi wszystkie obiekty w jego zasięgu.Latarnia morska w Rozewiu została wybudowana w 1822 roku na miejscu wcześniejszej, drewnianej konstrukcji, która ponoć istniała od XVII wieku. Z powodu otaczającego ją lasu, była dwukrotnie podwyższana: w 1910 roku i 1978 roku, aż osiągnęła wysokość 32,7 metrów. Przed wojną latarnię odwiedzał Stefan Żeromski, dlatego nosi jego imię.W 1961 roku urządzono w latarni niewielką ekspozycję poświęconą pisarzowi, którą później rozszerzono o wystawę "Z dziejów latarnictwa morskiego". W miesiącach od maja do września ekspozycje muzealne są udostępnione turystom w godzinach 10-14 i 15-18. W pozostałych miesiącach zwiedzanie jest możliwe jedynie po wcześniejszym umówieniu.Graniasta latarnia powstała w 1875 roku jako obiekt pomocniczy. W 1910 roku, po podwyższeniu starszej latarni, została wygaszona. Obok niej znajduje się obelisk upamiętniający objęcie wybrzeża morskiego przez Polskę oraz popiersie Żeromskiego.
opismapaqrcode
Jedną z atrakcji Wejherowa, jest Pałac Przebendowskich i Keyserlingków, ktoremu ostateczny kształt nadano w połowie XIX wieku. Obecnie prezentuje sobą styl neogotycki z wyrażnymi elementami renesansu. Bryła budynku, nietypowa dla pałaców Pomorza, kształtem i wyglądem nawiązuje do willi południowych Włoch.W pałacu obecnie mieści się muzeum, ktore gromadzi i upowszechnia kaszubskie oraz pomorskie zabytki pismiennicze i muzyczne, a także związane z nimi inne dobra kultury. W muzeum zgromadzono ponad 100 tysięcy eksponatow, w tym: wysokiej wartości historycznej materiały żródłowe, dzięki którym możliwe jest poznanie dziejów Wejherowa, nawet dokumenty z autografami rodu Wejherow. Odbywają się tu wystawy, konkursy literackie, konferencje, spotkania z tworcami i działaczami regionalnymi, koncerty, promocje książek.Pałac jest budynkiem parterowym z piętrem w dachu, wysoko podpiwniczonym, trzyskrzzydłowym, o dziedzińcu otwartym w strone mista, na północ. Główne skrzydło wyróżniają centralne facjatki osłonięte schodkowymi attykami, podobnego kształtu szczyty i attyki wieńczą skrzydła boczne. W elewacji ogrodowej na osi krotkiej znajduje się też taras i balkonik. Pałacowe wnętrza zachowały układ amfiladowy i oryginalną stolarkę. Głowne sale zdobią stuikow sufity i z XIX wieku malowidła ścienne w stylu pompejańskim, przedstawiające śródziemnomorskie pejzaże. W kilku pomieszczeniach zachowały się oryginalne kominki.
opismapaqrcode
Rekowo lokowane jako wieś rycerska, ale od XV w. królewska. Dopiero w 1871 folwark wykupił od rządu pruskiego niejaki Hagen. Kilkanaście lat wcześniej poprzedni dzierżawca, Schoenlein, pobudował w Rekowie dwór, później rozbudowany. Po 1945 r. „ranga” budynku wzrosła, gdyż mieścił się w nim Instytut Warzywnictwa. W latach 90-tych wykupiony, uległ dewastacji. Pałacyk posiada interesującą formę architektoniczną o eklektycznym charakterze, parterowy, na wysokim podpiwniczeniu, w części centralnej piętrowy, rozbudowany o czworoboczną wieżę od południa i taras z szerokimi schodami od strony parku. Jego elewacje ozdobione są neogotyckimi i neoklasycystycznymi detalami.
opismapaqrcode
Ratusz miejski to neogotycka budowla o trójskrzydłowej bryle, przypominającej literę "L", z wyjątkowo bogatym zdobieniem w postaci gzymsów, sterczyn, attyk, wykuszy oraz smukłej wieży. Jego wzniesienie miało miejsce w 1900 roku, na skutek wielkiego pożaru, który zniszczył poprzednią siedzibę magistratu. Niemniej jednak, nowy ratusz nie powstał centrum Rynku, gdzie wcześniej znajdował się poprzedni budynek, ale poza granicami średniowiecznego miasta, przy ulicy biegnącej z zachodu w kierunku starówki. Wewnątrz budynku zachowano reprezentacyjną salę Rajców, zdobioną herbami ziemian, którzy finansowo wspomagali jego budowę, oraz belkowanym stropem. Z drugiej strony, od dziedzińca, można dostrzec dużą ilość zieleni, a charakterystyczny kształt ratusza i przylegających budowli z zachodu tworzą wydzielone, przyjazne miejsce spokoju.
opismapaqrcode
Warto zwrócić uwagę na ten budynek, obecnie siedziba banku. Jest przykładem nowoczesnego racjonalistycznego kierunku, zaprojektowanego przez architektów ze szkoły Bauhausu Waltera Gropiusa. Niski, dwukondygnacyjny, otynkowany budynek założono na rzucie zbliżonym do kwadratu z niewielkim parterowym aneksem od zachodu. Cechowała go prostota, geometryczność i funkcjonalizm, a także przewaga linii horyzontalnych wynikająca z samej istoty prostopadłościennej konstrukcji, z szerokimi, pasmowymi oknami na parterze. Niejako kompromisem wobec tradycji był łamany dach z krótką kalenicą. Istotne dla całości rozwiązania było też usytuowanie obiektu – nieco cofnięty od linii ulicy, położony nad rzeką, realizował zasadę integralności i wzajemnego oddziaływania przestrzeni wewnętrznej, zamkniętej płaszczyznami ścian, z otoczeniem – przestrzenią zewnętrzną.Bauhaus – uczelnia artystyczna powstała w Weimarze z połączenia Akademii Sztuk Pięknych i Szkoły Rzemiosł Artystycznych w 1919 r., później działająca w Dessau i Berlinie. Działała do 1934 r. Została utworzona przez Waltera Gropiusa]. Określenie Bauhaus używane jest również potocznie lub nieściśle jako nazwa stworzonego przez nią kierunku architektonicznego, jednego z odłamów modernizmu.
opismapaqrcode
W północno-zachodnim narożniku murów obronnych znajduje się baszta narożna, zbudowana na planie kwadratu, dlatego też nazywana Kwadratową, o boku zbliżonym do dłuższych ścian przyziemia baszty Bluszczowej (około 11 metrów). Kiedyś posiadała dwie ostrołukowe bramy, zwrócone w stronę miasta, jednak obecnie są one przemurowane. Z drugiej strony, w kierunku fosy, znajdują się po trzy prostokątne, łukowo sklepione strzelnice, których policzki są rozchylone do wewnątrz. Ze względu na brak źródeł ikonograficznych, niemożliwe jest odtworzenie pierwotnego zwieńczenia baszty. W trakcie adaptacji na siedzibę oddziału Naczelnej Organizacji Technicznej, do dwóch dobrze zachowanych kondygnacji dobudowano trzecią, a całość zamknięto dachem namiotowym.Kościół św. Jakuba w Lęborku.
opismapaqrcode