zaloguj

Pomnik Generała Józefa Wybickiego twórcy hymnu narodowego

 

zabytki, undefined

 

głosów0

ocena0

Józef Wybicki urodził się 1747 roku w Będominie kolo Kościerzyny na Pomorzu, w rodzinie sędziego zeiemskiego Piotra Wybickiego i matki Konstancji z domu Lniska. Miał ośmioro rodzeństwa.

Wybitny humanista epoki oświecenia, działacz polityczny, publicysta, ceniony mówca, literat, dramatopisarz i poeta, konfederat barski, poseł na sejm, sędzia Sądu Najwyźszego, współtwórca legionów na emigracji w Lombardii koło Bolonii.

Zmarł na febrę 10 marca 1822 roku w swoim majątku Manieczki kolo Śremu na Wielkopolsce. Pochowany został na cmentarzu przykościelnym w Brodnicy, a jego prochu w 1923 roku przeniesione zostały do Poznania i pochowane w krypcie przy kościele św. Wojciecha. W tym kościele brał również ślub z ukochaną, o 17 lat starszą, żoną Kunegundą Drwęską herbu Gozdawa.

Znany z napisania słów pieśni żołnierskiej Legionów Polskich we Włoszech do melodii ludowego "starego" mazurka podlaskiego. Pieśń została osobiście odśpiewana w Reggio nell' Emilia 21 lipca 1797 roku podczas uroczystości pożegnania generała Henryka Dąbrowskiego udającego się na spotkanie z Napoleonem Bonaparte w Mediolanie. Słowa pieśni z czasem ulegly przeróbką dostosowujących słowa do ówczesnych wydarzeń historycznych. Początkowo była to pieśń wojskowa, później narodowa, wykonywana podczas urioczystości patryjotycznych. Od bitwy pod Grochowem w lutym w 1831 roku zaczęto ją traktować jako hymn zwany "Mazurkiem Dąbrowskiego". W 1926 roku pieśń zostala oficjalnie uznana za polski hymn narodowy "Jeszcze Polska nie zginęła".

W dworku gdzie urodził sie Wybicki, w 1962 roku otwarto Izbę Pamięci Józefa Wybickiego, przekształconą w 1978 roku w Muzeum Hymnu Narodowego jako oddział Muzeum Narodowego w Gdańsku. Jest to jedyne tego typu muzeum na świecie.