zaloguj

Mury obronne w Lęborku

 

zabytki

 

głosów0

ocena0

Mury obronne nadal osłaniają centrum od północy i zachodu a w bardzo wyszczerbionym kształcie także od wschodu. Umocnienia miejskie ufundowali w poł. XIV w. Krzyżacy. Z początku składały się z pojedynczego pasma ceglanych murów długości 1220 m, wzmocnionych 32 basztami łupinowymi i wieżami oraz fosy. W XVII w. miasto zabezpieczono zewnętrznym pierścieniem wałów obronnych. Fortyfikacje nie były zbyt potężne, gdyż Szwedzi dwukrotnie przełamywali je bez większego wysiłku. Pod koniec XIX w. część umocnień została rozebrana. Dziś najpełniej prezentuje się pasmo północne z zachowanymi trzema wieżami. Na skraju tkwi niska, czworoboczna wieża oficjalnie zajęta przez Naczelną Organizację Techniczną (NOT). Zaś na zapleczu fary stoi baszta Bluszczowa swoją nazwę wzięła od oplatającego ją bluszczu, który wymarzł zimą 1855 roku, u podstawy czworoboczna, wyżej oktagonalna. Obiekt reprezentuje znany na Pomorzu typ dwustopniowy. Zachowała sie równierz ruina czworobocznej wieży.