zaloguj

Kościół świętego Krzyża w Rumi

 

zabytki, undefined

 

głosów0

ocena0

Parafię rzymsko-katolicką w Rumi założyli Cystersi oliwscy około 1220, otrzymawszy tę wieś od księcia Subisława, syna Sambora I. Poprzednio Rumia należała do parafii redzkiej. W 1253 Wołomir, biskup włocławski, przebywając w Gdańsku wydał dokument, w którym zabronił proboszczowi Rumi pełnić opiekę duszpasterską nad wsiami parafii oksywskiej. Proboszczami w Rumi byli na przemian Cystersi oliwscy i księża świeccy. Po wojnach szwedzkich zaistniała potrzeba połączenia parafii rumskiej i redzkiej w jedną (w 1683 i podobnie w 1730). W tym czasie kościół w Redzie pełnił rolę filialnego wobec kościoła pod wezwaniem św. Krzyża w Rumi. Dopiero w 1887 usamodzielniono ponownie probostwo w Rumi. W 1897 rada parafii w Rumi wystąpiła do biskupa chełmińskiego Leona Rendera z prośbą o włączenie Zagórza, Łężyc i Dębogórza do parafii w Rumi, która liczyła wówczas tylko 821 wiernych. Nastąpiło to 1 stycznia 1901. Parafię w Rumi, obok Oksywia, Pucka, Strzelna i Żarnowca uznaje się za najstarszą w tej części Pomorza Gdańskiego.

Pieczę na kościołem sprawuja księża selezjanie. Kościół jest budowlą trzynawową, posiada wiele cech neorenesansowych i bazylikowy układ naw (boczne są niższe od głównej). Jego fasadę przesłania szeroka wieża nakryta hełmem czterospadowym, w której znajduje się współczesny carillon wygrywający kościelne pieśni. Wewnątrz, uzupełnieniem pięknych polichromii ścian i stropu są dwa neobarokowe ołtarze i barokowy ołtarz boczny, przeniesiony ze starego kościółka.