zaloguj

Kościół św. Jakuba w Lęborku

 

zabytki

 

głosów0

ocena0

Kościół św. Jakuba jest najcenniejszym zabytkiem Lęborka. Budowę fary ulokowanej w północno-wschodnim narożniku dawnego rynku rozpoczęto przed 1345 r., a zakończono na pocz. XV w. Kiedy Pomorze objęła reformacja, świątynię przejęli protestanci. Lecz po stu latach, gdy Lębork powrócił pod polski zarząd, katolikom udało się odzyskać przybytek w 1638 r. Niestety, w 1657 r. Szwedzi doszczętnie spalili farę. Jej odbudowa z powodu zubożenia miasta, ciągnęła się do końca XVIII w. Przez ten czas nabożeństwa odprawiano w ocalałym z pożaru prezbiterium. W l. 1907-10 dużym kosztem wyremontowano zabytek i odtworzono sklepienia nad nawami. Od 1945 r. jego opiekunami są o. o. franciszkanie.

Mimo gruntownych remontów świątynia zachowała gotycki wygląd. Jest budowlą orientowaną, trójnawową, halową (nawy mają równą wysokość), korpus z trzema przęsłami. Po zachodniej stronie jej masywnego korpusu wyrasta wieża o dachu dwuspadowym, przesłoniętym neogotyckimi szczytami schodkowymi. Podobny stylowo szczyt zdobi mocno wysunięte prezbiterium. Oryginalne sklepienia zachowały się jedynie nad prezbiterium (gwieździste) i w zakrystii (kryształowe), piękne sklepienia nad nawami mają „zaledwie” sto lat. Godny uwagi jest wystrój kościoła, na który składa się m. in. pięć późno-barokowych ołtarzy, ambona o formach rokokowych podwieszona na północnym filarze nawy głównej, dekoracyjne tabernakulum oraz XVI-wieczne renesansowe epitafia wbudowane w połudnowa ścianę prezbiterium. Ciekawostką są też dwa stare zegary słoneczne, umiejscowione na wieży i na wschodniej przyporze prezbiterium.