zaloguj

Grodzisko z IX wieku w Luzinie

 

zabytki, undefined

 

głosów0

ocena0

Grodzisko w Luzinie odkryte zostało w 1967 r. W czerwcu tego roku społeczny opiekun zabytków Kazimierz Dampz powiadomił Muzeum Archeologiczne w Gdańsku o istnieniu w pobliżu Luzina grodziska, nie opisanego dotąd w literaturze. Kazimierz Dampz pochodził z Luzina. Był pracownikiem wspomnianego wyżej Muzeum. Swą pasję ratowania zabytków archeologicznych odziedziczył po ojcu, który niestrudzenie poszukiwał w okolicach Luzina nieznanych stanowisk i informował o odkrywanych grobach skrzynkowych. Gród w Luzinie położony na pograniczu Pojezierza Kaszubskiego i Pobrzeża Kaszubskiego funkcjonował już w IX i X w. Zadaniem jego było strzeżenie drogi handlowej „via regia" (Droga królewska) łączącej południe kraju z północą. Prowadziła ona z południa wzdłuż Wisły aż w okolicę Gdańska, tu skręcała na zachód i przechodziła w pobliżu grodów w Sopocie, Oksywiu, Pieleszewie, Wejherowie i Luzinie. Oprócz funkcji strażniczych gród w Luzinie niewątpliwie spełniał funkcje gospodarcze. Wskazują na to odkryte stanowiska i znaleziska archeologiczne w najbliższej okolicy. Jak z nich wynika, najbliższa współczesna grodowi osada otwarta leżała w odległości 2 km od niego w linii prostej w kierunku północnym. Badania "niemieckie" prowadzone w czasie II wojny światowej oraz badania powierzchniowe prowadzone w latach pięćdziesiątych XX w. pozwoliły na datowanie jej istnienia na drugą i trzecią fazę wczesnego średniowiecza, tj. na lata około 900 do 1200 r. n.e.